Ένα ποίημα για τον Καβάφη

Της Βρούγκου η μητρόπολις ,ην πάλαι είχε κτίσει

δουξ Φλαμανδός τις ισχυρός και αφειδώς προικίσει,

έχει εν ωρολόγιον με αργυρούς πυλώνας

όπερ δεικνύει τον καιρόν από πολλούς αιώνας.

Και εν ανεμολόγιον δεικνύον τους ανέμους

τους ισχυρούς, τους ασθενείς και λίαν επηρμένους.

‘Εχει και πύργον ισχυρόν μάλα οχυρωμένον

που κρύπτει εκεί τον έρωτα τον μη πεπληρωμένον.

Ο δουξ την κόρην εις αυτόν  έχει αποκλεισμένην

φονεύσας αγάπην ισχυράν  πολλά κατατρεγμένην.

Κι αν αφειδώς η μοίρα του τού χάρισε τα πλούτη

κανείς  εις  όλα ευτυχής μες στη ζωή ετούτη.